W związku z dominacją islamu turyści winni przestrzegać miejscowych zwyczajów przy zwiedzaniu meczetów i innych obiektów kultu. Podczas ramadanu nie należy w miejscach publicznych spożywać posiłków, zwłaszcza w małych miejscowościach na wschodzie Turcji. Kobiety powinny unikać w niektórych rejonach kraju noszenia ubiorów zbyt prowokujących, nawet na plażach.

Nie wymaga się posiadania ubezpieczenia osobowego, natomiast wskazane jest przed przyjazdem do Turcji wykupienie takiego ubezpieczenia, które pokrywałoby ewentualne wydatki z powodu choroby lub wypadku losowego.

Polisy polskich towarzystw ubezpieczeniowych, które podpisały z tureckimi przedsiębiorstwami ubezpieczeniowymi odpowiednie porozumienia, są uznawane. Polisy mniej znanych przedsiębiorstw muszą być uprzednio weryfikowane.

Kiedy najlepiej wybrać się na wypoczynek?
Najlepszą porą na wypoczynek połączony ze zwiedzaniem jest wiosna i jesień. Zarówno przed szczytem wakacyjnym (maj i początek czerwca), jak i po nim (wrzesień i połowa października) temperatury są komfortowe (średnia to 25 stopni C)

Nie ma obowiązku szczepień. Na wschód od miasta Adana istnieje w lecie zagrożenie malarią, a w górskich okolicach wschodniej Turcji durem brzusznym i czerwonką. Zaleca się ostrożność w spożywaniu wody niewiadomego pochodzenia. W większych miejscowościach jest możliwość uzyskania opieki lekarskiej. W niektórych rejonach wiejskich nie jest to możliwe.

Cena standardowej wizyty lekarskiej wynosi od 30 do 55 USD. Cena wizyty u lekarza specjalisty jest znacznie wyższa. Jednodniowy pobyt w szpitalu prywatnym kosztuje od 100 do500 USD (w szpitalu państwowym od 25 do 50 USD). Standard szpitali prywatnych jest stosunkowo dobry, zbliżony do przeciętnego poziomu zachodnioeuropejskiego. Wszystkie szpitalne zabiegi i lekarstwa opłacane są dodatkowo.

Standard szpitali państwowych w większości kształtuje się znacznie poniżej poziomu polskich instytucji zdrowotnych. Warunki higieniczne są złe. Pacjenci przebywający w niektórych szpitalach tego rodzaju muszą sobie sami zapewnić wyżywienie

W różnych rejonach Turcji, a zwłaszcza w Stambule, turyści polscy mogą być narażeni na kradzieże, a czasem na rozbój. Zdarzają się też przypadki namawiania do udziału w przemycie narkotyków.

Zaleca się przed opuszczeniem Turcji dokładnie sprawdzić samochód, jeśli był zaparkowany na ogólnie dostępnym terenie, czy nie podczepiono pod nim jakiejś podejrzanej paczki. W związku z prowadzeniem działań bojowych tureckich sił zbrojnych przeciw separatystom kurdyjskim, we wschodniej Turcji znajdują się rozległe obszary, na których występować może zagrożenie dla zdrowia, bezpieczeństwa i życia obywateli polskich.

Rejony szczególnego zagrożenia znajdują się w paru województwach (vilaietach) na wschodzie Turcji. Są to: Siirt, Sirnak,Hakkari, Bitlis, Van i Bingöl. Na obszarze tym od kilku lat obowiązuje stan wyjątkowy. Trwają operacje antypartyzanckie z udziałem sił lądowych, lotnictwa i innych środków bojowych. Poza województwami objętymi stanem wyjątkowym do terenów o względnym zagrożeniu należą rejony górskie na północ od jeziora Van, chociaż oficjalnie zniesiono tu zakaz podróżowania, łącznie z województwem Agri, na którego terenie znajduje się góra Ararat.

Partyzanci kurdyjscy przenikają też do innych terenów dokonując aktów terroru. Od czasu do czasu zatrzymują przejeżdżających tamtędy cudzoziemców. Osoby planujące wyjazdy do Turcji powinny uwzględnić fakt, że organizacje kurdyjskie zapowiedziały i sporadycznie organizują ataki terrorystyczne przeciwko turystom. Wybrzeża mórz Czarnego, Egejskiego i Śródziemnego oraz obszary środkowej Anatolii można obecnie zaliczyć do bezpiecznych.

Władze tureckie oficjalnie nie zezwalają na wjazd na tereny wojskowe, które są dość dobrze oznakowane. Nie wprowadzono zakazu podróżowania po województwach objętych stanem wyjątkowym, turyści mogą przejeżdżać przez te tereny na własne ryzyko. Należy jednak zaznaczyć, że udzielanie opieki konsularnej obywatelom polskim na terenach wschodniej Anatolii jest niezwykle trudne i niebezpieczne.

Od obywateli RP wymagane są wizy, o wizy do Turcji należy się starać w przedstawicielstwach dyplomatycznych i urzędach konsularnych. Wobec turystów powszechnie stosowana jest praktyka wydawania wiz na granicy (na okres jednego miesiąca – opłata wynosi 10 USD). Wiza w Ambasadzie Republiki Tureckiej w Warszawie kosztuje 120 zł.

Wiza miesięczna uprawnia także do jednorazowego przejazdu tranzytem przez terytorium Turcji do krajów sąsiednich. Wiza ta nie może być przedłużona na terenie Turcji. W wypadku przedłużenia pobytu na wizie turystycznej, należy liczyć się przy wyjeździe z koniecznością uiszczenia kary pieniężnej w wysokości zależnej od przedłużenia czasu pobytu, nie mniej jednak niż 100 USD, oraz zakazem ponownego wjazdu do Turcji przez okres równy okresowi nielegalnego pobytu na terenie Turcji. W skrajnych przypadkach, jak przedłużenie pobytu o kilka miesięcy, możliwa jest również deportacja na koszt osoby deportowanej oraz zakaz wjazdu do Turcji na czas nieokreślony. Wymagany okres ważności paszportu przy wjeździe do Turcji wynosi 6 miesięcy od daty powrotu.

Nie jest wymagane okazanie biletu powrotnego ani posiadanie określonej kwoty pieniężnej. Jeżeli jednak przedstawiciel służb granicznych będzie podejrzewał, że przyjeżdżająca osoba nie dysponuje środkami na swoje utrzymanie, może zażądać udokumentowania posiadania odpowiedniej kwoty pieniężnej. Nie ma obowiązku meldunkowego - poza rejestracją dokonywaną w hotelach i pensjonatach.

Bez deklarowania można wwieźć dewizy o równowartości do 5000 USD. Sumy powyżej tego limitu należy zgłosić (taką sumę można potem wywieźć). Istnieją ograniczenia celne przy wwozie i wywozie pojazdów mechanicznych oraz urządzeń elektrycznych i elektronicznych. Pojazdy mechaniczne i niektóre urządzenia elektroniczne są wpisywane przy wwozie do paszportów. W razie kasacji pojazdu spowodowanej wypadkiem wrak winien być przekazany urzędowi celnemu. Załatwianie wszelkich formalności w tureckich urzędach celnych jest bardzo uciążliwe i długotrwałe. Celnicy mogą żądać od podróżnych nie zawsze uzasadnionych opłat.

Polskie prawo jazdy jest uznawane. Należy zachować szczególną ostrożność w ruchu drogowym zarówno w miastach, jaki na innych drogach publicznych. Kierowcy tureccy traktują przepisy drogowe dowolnie, stąd niebezpieczeństwo wypadków. W Turcji jest dużo dróg górskich, na których należy zachować szczególną ostrożność.

W razie wypadku drogowego na prowincji turyści muszą być przygotowani, że zarówno policja, jaki służby sanitarne posługiwać się mogą wyłącznie językiem tureckim (bardzo słaba jest znajomość języków obcych poza miejscowościami turystycznymi).